Szczecin kiedyś i dziś. Metamorfoza miejsc [FOTO] – cz. 1

Szczecin kiedyś i dziś. Metamorfoza miejsc [FOTO] – cz. 1

Szczecin kiedyś i dziś. Metamorfoza miejsc. Zapraszam na mój nowy cykl w którym przedstawię kilkadziesiąt miejsc z naszego miasta, zestawiając stare zdjęcia ze zrobionymi w tym roku. Starałem się zachować tą samą perspektywę (o ile to było możliwe). Gratis dokładam krótkie opisy, a w każdej części zaprezentuję 4-5 par zdjęć.

Mam nadzieję, że się spodoba. Jeżeli tak, proszę o udostępnienie w mediach społecznościowych z których korzystasz. Pod artykułem są linki do wybranych z których korzystam. Dzięki temu będę wiedział, że warto ten cykl kontynuować. 

Szczecin kiedyś i dziś. Metamorfoza miejsc

1. Widok z placu na Zamek Książąt Pomorskich i Basztę (lata 70) – źródło.

Nie o samej Baszcie Siedmiu Płaszczy (inaczej Baszta Panieńska) czy o renesansowym Zamku Książąt Pomorskich chciałem tutaj napisać, a o placu z którego zostały zrobione oba zdjęcia. Dawniej ten plac znajdował się u wylotu nie istniejącej już ulicy Wyszaka (która prowadziła od Jana z Kolna pod górę w kierunku Placu Żołnierza Polskiego). Obecnie plac ten znajduje się pod Trasą Zamkową, pomiędzy ulicami Duczyńskiego (dawna Wyszaka) i Panieńską.

W latach 70 powstała w tym miejscu samoistna giełda samochodowa, a od wspomnianego Placu Żołnierza Polskiego aż do Jana z Kolna jeździł tramwaj. Niestety w tym miejscu zdarzyły się kiedyś dwa spore wypadki z udziałem tramwaju. Pierwszy w 1963 kiedy wykoleiła się 6-stka, rannych zostało 32 osoby w tym 4 ciężko. Drugi nad ranem w grudniu 1967. Pechowy skład wypadł z torów, ściął słup trakcyjny i przygniótł wielu ludzi. Tragiczny bilans to 7 zgonów na miejscu, kolejne 7 w szpitalu i około 70 osób rannych. Po tych zdarzeniach postanowiono ulicę Wyszaka zamknąć dla ruchu tramwajowego.

Widok z placu niestety zmienił się diametralnie. Na zdjęciu z lat 70 bardzo ładnie prezentują się 2 znane szczecińskie zabytki, zaś dzisiaj są one mocno przysłonięte przez wybudowaną Trasę Zamkową w miejscu dawnego mostu Kłodnego. Projekt przeprawy przez Odrę rozpoczął się w lutym ’78, w październiku ’87 została oddana do użytku jezdnia wlotowa do centrum. Na część wylotową trzeba była poczekać aż do lipca 1966 roku. 19-letnia budowa była spowodowana regularnym brakiem funduszy na inwestycję. Sam plac pod trasą obecnie przeznaczony jest na parkingi.

 

2. Park Hotel (1915) – źródło.

Hotel w Parku im. Stefana Żeromskiego jaki znamy, działa dopiero od 1995 roku. Sam budynek został wybudowany w latach 1910-12 i początkowo mieściła się tam restauracja i kawiarnia. Projekt i budowę nadzorował słynny architekt Wilhelm Meyer-Schwartau (projektował m.in. Cmentarz Centralny, Gmach Urzędu Celnego czy Muzeum Narodowego). 

Górne zdjęcie pokazuje obiekt w początkowych latach jego funkcjonowania. Jako lokal gastronomiczny działał aż do II Wojny Światowej, chociaż w międzyczasie jeden z właścicieli doprowadził go do bankructwa. Działania militarne częściowo zniszczyły budynek i zapomniano o nim przez ponad 20 lat. W 1966 roku uruchomiono tam restaurację Plantową, która cieszyła się średnią renomą. Sam budynek był w dość przeciętnym stanie, nawet pomimo remontu w latach 80. Dopiero w połowie lat 90 przerobiono go na wysokiej klasy hotel jaki znamy dzisiaj. 

Drugie zdjęcie wykonałem we wrześniu 2017.

 

3. Kino Kosmos (1959-65) – źródło.

Słynny budynek przy Wojska Polskiego 8 powstałą w latach 1957-59. Kinowa sala mogła pomieścić 650 osób. Podobno Kino Kosmos było pierwszym wybudowanym od podstaw powojennym budynkiem użyteczności publicznej i jednocześnie pierwszym panoramicznym kinem w mieście. Kino wytrzymało tylko do 2003 roku, gdzie zostało wyparte przez multipleksy (Multikino i Helios) – chociaż pobliskie Kino Pionier wytrzymało napór gigantów „wielkoekranowej” rozrywki.

Obiekt od 2007 roku znajduje się na liście Wojewódzkiego Rejestru Zabytków pod numerem 302. Decyzja DZ-4200/81/O/05/2006/2007 z dnia 16 marca 2007, nazwa na liście: kino KOSMOS /otoczenie/.

Charakterystyczna mozaika na fasadzie jest autorstwa E. Messera i S. Lewińskiego

Na chwilę obecną tuż przed  dawnym kinem postawiono biurowiec (zgodnie z linią budynków wzdłuż ulicy Wojska Polskiego), który zasłaniały wspaniały sentymentalny obiekt i widoczną na zdjęciu mozaikę. Nowy budynek jak i kino kosmos wchodzą obecnie w skład Kosmos Art & Business Center. Dawny Kosmos został odnowiony zgodnie z zaleceniami konserwatora zabytków, a nowy właściciel zakłada udostępnienie obiektu zarówno na działalność kulturalną (np. stworzenie galerii) jak i komercyjną (tak jak zrobiło to kino Colosseum).

Niestety ze względu na wybudowany przez dawnym kinem nowy budynek, nie byłem w stanie powtórzyć ujęcia widocznego na tym starym zdjęciu. Szkoda, bo to tylko dobitnie pokazuje jak bezmyślnie schowano kultowy obiekt. Dawna oryginalność usytuowania go dalej od ulicy i stworzenia ogromnego placu wejściowego, okazała się zgubna w dzisiejszych skomercjalizowanych czasach. 

Ehh, a pamiętam jak jeszcze oglądałem w Kosmosie Gwiezdne wojny: część I – Mroczne widmo

 

4. Amfiteatr w Parku Kasprowicza – źródło.

Teatr letni ze sceną, położony na naturalnej skarpie przy jeziorze Rusałka powstał w obecnym Parku Kasprowicza (do 1945 niem. Quistorp Park) w latach 30 XX wieku. Początkowo składał się wyłącznie z kilku drewnianych ławek, a za miejsca siedzące służyła trawa na skarpie. Obecnie jest tam blisko 4500 miejsc siedzących. 

W latach 1960-62 organizowano tutaj Festiwal Młodych Talentów, gdzie swoje początki mieli tacy artyści jak Czesław Niemen, Maryla Rodowicz, Karin Stanek, Helena Majdaniec, Zdzisława Sośnicka czy Halina Frąckowiak. 

10 lat później postanowiono o jego rozbudowie w pogoni za Operą Leśną w Sopocie. Projekt był bardzo skomplikowany i materiałochłonny (a w tych czasach brakowało wielu materiałów), dlatego początkowo zrezygnowano z budowy zadaszenia. Przy jego budowie pomagali fachowcy z zakładów pracy, OHP czy wojsko, a sami mieszkańcy Szczecina wsparli projekt licznymi datkami. Obiekt udekorowano kaskadami wodnymi (zastąpionymi później kwietnikami) czy rzeźbą Ogniste Ptaki. W debiucie nowego Teatru Letniego, przy pełnej widowni wystąpił zespół Mazowsze.

Wspomniane zadaszenie pojawiło się dopiero na początku XIX wieku, kiedy Amfiteatr przeszedł jedną z kolejnych modernizacji (trwały one co jakiś czas aż do 2009 roku). W tych latach zmodernizowano scenę, przebudowano widownię montując nowe siedziska, poprawiono zaplecze dla artystów czy też zainstalowano iluminację świetlną na betonowym łuku za sceną (sam łuk powstał w latach 1974-76). 

Obecnie Teatr Letni w Szczecinie no imię Heleny Majdaniec. Jak widać na poniższych zdjęciach, obiekt przez ponad 80 lat swojego istnienia zmienił się diametralnie. Jednak zawsze pozwalał na organizację wyjątkowych koncertów i spektakli, które zapadły mieszkańcom Szczecina w pamięci.

 

ZDJĘCIA WYKONANE SMARTFONEM ASUS ZENFONE 3



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *