Szczecin kiedyś i dziś. Metamorfoza miejsc [FOTO] – cz. 3

Szczecin kiedyś i dziś. Metamorfoza miejsc [FOTO] – cz. 3

Czas na kolejną galerię zdjęć z cyklu Szczecin kiedyś i dziś. Metamorfoza miejsc. Pierwsza i druga część cieszyła się sporym zainteresowaniem. Mam nadzieję, że „part 3” również przypadnie do gustu wszystkim odwiedzającym blog zeSzczecina.pl. 

W trzeciej części między innymi kąpielisko przy Jeziorze Głębokim czy Plac Orła Białego. Jak zmieniły się na przestrzeni lat?

Kolejnych części wypatrujcie w poniedziałki. Nie zapomnijcie też udostępnić posta na Facebooku, za co będę wdzięczny 🙂

10. Budynek Rektoratu PUM – źródło.

Uczelnia medyczna funkcjonuje w tym budynku od 1948 roku, początkowo jako Akademia Lekarska. Wtedy była to trzecia uczelnia wyższa w mieście. Uwzględniając duże braki kadry dydaktycznej, otworzenie takiej placówki okazało się wielkim sukcesem w tamtych czasach.

Wybudowano go w 1902 według projektu Wilhelma Meyera-Schwartau w obecnej dzielnicy Stare Miasto. Trójskrzydłowy budynek o nieregularnym kształcie, na południowej stronie wzbogacono o smukłą wieżyczkę dzięki czemu stał się jednym z najbardziej charakterystycznych obiektów w mieście.

W początkowych latach funkcjonowania budynku mieściły się tam władze administracyjne Szczecina. Swoje miejsca odnalazły tam: Dział Opieki Społecznej, Wydział ds. Budowy Ulic i Sieci Kanalizacyjnej, Urząd Meldunkowy i Sala Ślubów, Sąd Rzemieślniczy czy Sala Posiedzeń Komisji. Dlaczego? Po prostu brakowało miejsca w Nowym Ratuszu (inna nazwa Czerwonego Ratusza). I właśnie z tego Ratusza zrobione są dwa pierwsze zdjęcia. Niestety bujna roślinność zawładnęła widokiem, stąd wyjątkowo w zestawieniu także trzecia fotografia.

Jednym z ciekawszych elementów budynku jest znajdujące się w nim Muzeum Historii Medycyny powołane w 1960 roku przez  prof. Bolesława Górnickiego. Zgromadzono tam starodruki i przedmioty związane z historią medycyny, zwłaszcza tą z regionu zachodniopomorskiego. Niestety muzeum jest zamknięte dla osób z zewnątrz i służy głównie celom dydaktycznym [źródło].

Budynek wpisano do Wojewódzkiego Rejestru Zabytków pod nr 1128 (decyzja Kl.3-5340/87/90 z dnia 21 czerwca 1990, nazwa: budynek PAM).

11. Różanka (1928-30) – źródło.

Ogród różany powstał w 1928 roku z okazji zjazdu ogrodników. W tamtych czasach tworzenie rosariów przy parkach było czymś normalnym w miastach. Ten szczeciński ogród jednak był tworzony z dużym rozmachem. Standardowo róże umieszczano na kilku rabatach, zaś tutaj wykorzystano ich kilkanaście. Łącznie na początku znalazło się tam blisko 8 tysięcy róż w różnych odmianach na powierzchni 2 hektarów.

Rozbudowano go w 1935. Liczba kwiatów wzrosła do 10 tysięcy, pojawiły się ławki czy widoczne na zdjęciu pergole (pergola – budowla ogrodowa w postaci zacienionej alei). W tym roku pojawiła się też charakterystyczna „Ptasia Fontanna” autorstwa Kurta Schwerdtfegera, która jest jedną z atrakcji ogrodu. Ptasia studnia przedstawia 4 startujące do lotu gęsi osadzone na cokole. Obecnie 3 z nich są oryginalne, ostatni odtworzono ze zdjęć.

Różanka była przez wiele lat utrzymywana przez miasto. Ogród przetrwał wojnę, a w latach 60 i 70 cieszył się ogromną popularnością wśród mieszkańców. Kiedyś działała tam kawiarnia „Różana”, jednak zlikwidowano ją pod koniec lat 70. Za czasów PRL stopniowo zaczynało brakować środków na jego utrzymanie. W latach 80. teren przekazano Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej, zaś kwiaty zostały stopniowo rozkradzione. Teren na kolejne blisko 20 lat popadł w niełaskę, niszczejąc na oczach mieszkańców pobliskich budynków.

Odbudowa ogrodu nastąpiła w latach 2006-2007. Postarano się odtworzyć go na wzór z lat 30. Zachowano układ alejek, wybudowano schody czy plac zabaw, a także posadzono blisko 9 tysięcy kwiatów w prawie 100 odmianach. Funduszy starczyło również na renowację wspomnianej Ptasiej Fontanny. Po tym remoncie szczecińska Różanka wróciła w uwielbienie mieszkańców i w takim kształcie zachowana jest do dzisiaj. Obecnie w sezonie letnim odbywa się tam wiele imprez czy kameralnych koncertów.

12. Kąpielisko przy Jeziorze Głębokie (1974) – źródło.

Kąpielisko znajduje się przy znanym mieszkańcom Jeziorze Głębokie, leżącym na północny zachód od centrum. Jezioro o długości ponad 1,5 kilometra i szerokości blisko 300 m., średnio ma 2,4 metra głębokości – zaś najwięcej około 5. Nazwa jeziora nie pochodzi więc od jego głębokości (jest to dość płytkie jezioro), lecz kilkadziesiąt lat temu było ono schowane bardzo głęboko w lesie i stąd podobno wzięła się nazwa. Teraz mamy wygodny dojazd dzięki pętli tramwajowej i autobusowej nieopodal południowego krańca jeziora. Wokół akwenu prowadzi szlak pieszo-rowerowy o długości około 5 kilometrów na trasie którego znajdują się pomniki przyrody – 5 dębów zwanych Brytyjczykami i jeden potężny buk o nazwie Upiór.

Pływający dziwny obiekt na środku jeziora to 8-metrowy aerator pulweryzacyjny, czyli urządzenie do napowietrzania wody. Stan wody w jeziorze bardzo się przez dziesięciolecia pogorszył. Kiedyś pływało w nim wiele gatunków ryb, w tym węgorze, szczupaki, liny czy leszcze. Obecnie nie jest ono rajem dla wędkarzy, chociaż wciąż można spotkać wiele osób z wędkami na brzegach po obu stronach jeziora.

Kąpielisko nad tym jeziorem powstało w latach 20 XX wieku – miasto wykupiło plażę przy jeziorze od rodziny von Raminów. Zawsze cieszyło się dużą popularnością. W trakcie II Wojny Światowej w jeziorze znalazła się masa różnego rodzaju pocisków i bomb (także po alianckich nalotach). Nurkowie co jakiś czas wydobywają takie skarby z dna jeziora. Po wojnie kąpielisko przeszło w polskie ręce. Zostało wyremontowano i już w pierwszym roku działalności odbyły się tam zawody pływackie. Kąpielisko przez kolejne ponad 70 lat służy mieszkańcom Szczecina, co jakiś czas przechodząc większe bądź mniejsze modernizacje. Kiedyś nawet było nazywane Szczecińską Riwierą.

Długość plaży wynosi około 200 m. Obiekt jest ogrodzony i bogato wyposażony. Są tam specjalne miejsca na grill, boisko do siatkówki, wydzielone miejsce dla dzieci z piaskownicą i placem zabaw, toalety, przebieralnie , punkt medyczny czy pomost. Na terenie obiektu znajduje się restauracja, park linowy i infrastruktura do wakeboardu (Floating Park Głębokie).

Zdjęcie zrobione tuż za wejściem. Wyraźnie widać jak ledwo zasadzone kiedyś drzewa urosły przez blisko 40 lat.

13. Plac Orła Białego – źródło.

Plac Orła Białego historycznie od czasów średniowiecza aż do II wojny światowej nazywany był Rynkiem Końskim. W XIV wieku wraz z sąsiednim Rynkiem Węglowym tworzyły centrum tworzącego się nowego miasta. Widoczna fontanna (Fontanna Orła Białego od której wywodzi się nazwa placu) uruchomiona została w XVIII wieku (w 1732 roku) i stanowiła wówczas zakończenie wodociągu ciągnącego się od Wzgórz Warszewskich. Złożona jest z basenu z 14 maskami tryskającymi wodą do mis w kształtach muszli, na górze zaś zwieńczona figurą orła stojącego na skale z rozpostartymi skrzydłami. 

Stanęła naprzeciwko pałacu kanclerza Filipa Otto von Grumbkowa (obecnie budynek Akademii Sztuki) – właśnie sprzed tego budynku zrobione zostały oba zdjęcia). Symbol orła na fontannie nie był przypadkowy – kojarzony miał być z najwyższą władzą, oznaką majestatu. Ostatnie remonty przeszła w latach 1991-92 i 2005-06.

Widoczny w tle budynek Polmozbytu dawniej był niemieckim domem towarowym „Eisenwarenhandlung Trompetter & Gec”, kompletnie spalonym podczas wojny. Po jej zakończeniu został przebudowany – usunięto wszelkie zdobienia, a wąskie okna zastąpiono ogromnymi witrynami. Tuż za nim budynek mieszkalny z lat 60. wybudowany w miejscu kamienicy, która nie przetrwałą czasu wojny.


ZDJĘCIA WYKONANE SMARTFONEM ASUS ZENFONE 3

 

Zapraszam także do poprzednich części:

Szczecin kiedyś i dziś. Metamorfoza miejsc [FOTO] – cz. 1

Szczecin kiedyś i dziś. Metamorfoza miejsc [FOTO] – cz. 2

 

Zdjęcia archiwalne pochodzą z portalu fotopolska.eu



Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *