Wojciech Soiński

Życiorys

W 1970 roku Wojciech Soiński zakończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, a po trzech latach zdobył tytuł aplikanta sądowego. Swoją karierę zawodową rozpoczął jako asesor, a następnie jako sędzia w Sądzie Rejonowym w Szczecinie.

W 1980 roku, w czasie intensywnych przemian społecznych, wstąpił w szeregi „Solidarności”. Przewodniczył regionalnemu komitetowi zakładowemu w sekcji pracowników wymiaru sprawiedliwości, co w znaczący sposób wpłynęło na jego dalszą karierę. Pełnił również funkcje w centralnych władzach NSZZ „S” Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości i był delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów „Solidarności” w Gdańsku.

W lutym 1982 roku, wskutek sytuacji politycznej, stracił stanowisko sędziego. Po tym wydarzeniu spędził czas w internowaniu od maja do grudnia tego samego roku. Po uwolnieniu, do 1990 roku, pracował jako radca prawny, koncentrując się głównie na działalności w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych. W tym czasie również aktywnie działał w podziemiu, między innymi, publikując w tzw. drugim obiegu.

W latach 1990-1995 pełnił funkcję wicewojewody szczecińskiego, a następnie przez cztery lata kierował szczecińskim biurem Rządowego Centrum Studiów Strategicznych. Od 1999 roku ponownie wykonuje zawód radcy prawnego w ramach swojej kancelarii.

Wojciech Soiński został wyróżniony licznymi odznaczeniami. W 2000 roku otrzymał odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”. W 2009 roku, po uhonorowaniu przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego, odebrał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 roku znalazł się w gronie osób, które uhonorowano Krzyżem Wolności i Solidarności.

Przypisy