Pomnik Fryderyka II Wielkiego w Szczecinie

Pomnik Fryderyka II Wielkiego w Szczecinie to ważny element lokalnej historii i kultury, prezentujący sylwetkę pruskiego króla, który pozostawił po sobie trwały ślad w tym regionie. Obecnie ten zabytkowy pomnik znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie, które pełni kluczową rolę w ochronie dziedzictwa kulturowego.

Budowa pomnika miała swoje korzenie w działaniach pruskiego ministra spraw zagranicznych, Ewalda Friedricha von Hertzberga. Rzeźbę, wykonaną z eleganckiego białego marmuru importowanego z Carrary, zaprojektował uznawany za mistrza swojego rzemiosła, Johann Gottfried Schadow. Uroczystość odsłonięcia miała miejsce 10 października 1793 roku na Białym Placu Parad, który z czasem zyskał miano Placu Królewskiego, a obecnie nosi nazwę Plac Żołnierza Polskiego.

Władca został przedstawiony w mundurze wojskowym oraz płaszczu z gronostajów, stoi z regimentem wspartym na dwóch księgach: Artes pacis et belli oraz Corpus Juris Fried. Pomnik osiąga wysokość 2,5 metra i waży 3,5 tony. Początkowo znajdował się na trzystopniowej podstawie z czarnego marmuru śląskiego, otoczony kutym ogrodzeniem z lanc, z posadzonymi wokół lipami dla dodatkowego upiększenia. Na cokole można dostrzec reliefy ze białego marmuru, które symbolizują Wojny, Poezję i Muzykę, a także inskrypcję FRIEDERICO II POMERANIA CIC IC XCIII.

W 1877 roku pomnik został przeniesiony do gmachu Sejmu Stanów Pomorskich, co było wynikiem degradacji marmuru pod wpływem niekorzystnych warunków atmosferycznych. Na miejsce oryginału postawiono brązową kopię powstałą w warsztacie Gladenbecka w Berlinie. W trakcie II wojny światowej, w 1942 roku, rzeźba została ewakuowana do zamku w Swobnicy, gdzie niestety podczas transportu doznała uszkodzeń – upadła i pękła na trzy części. W 1956 roku zniszczony pomnik powrócił do Szczecina.

Początkowo była przechowywana w Zamku Książąt Pomorskich, a w 1990 roku została nabyta przez Muzeum Narodowe w Szczecinie. W latach 2009-2011 przeprowadzono jej gruntowną renowację, a po zakończeniu prac rzeźba trafiła na czteroletnią ekspozycję do berlińskiego Muzeum Bodego. Ostatecznie, w październiku 2015 roku, odrestaurowany pomnik zajął swoje miejsce na dziedzińcu Muzeum Narodowego przy ulicy Staromłyńskiej.